Hayatın ikinci yarısı üzerine güzel bir film. Emeklilik, yaşlılık, kayıplar, çocuğun evden ayrılması, hayal kırıklıkları, birilerinin hayatına dokunabilme ve daha birçok şey üzerine. Hayatının yarısından çoğunu verdiği işinden emekli olan bir adamın hikayesi. İş kaybıyla birlikte eşin kaybı, çocuğuyla kuramadığı sağlıklı sıcak ilişkinin olmayışı ve yaşadığı hayal kırıklıklarıyla kendini ve hayattaki varoluş anlamını sorgulayan bu adamın, küçücük de olsa yaptığı birşeyle birilerinin hayatına dokunması ve kendi hayatında bunun yankısını duyması.
Bize günlük yaşam içinde çok anlamlı gelen çoğu şeyin, gün akşam olunca pek de birşey ifade etmediğini görüyoruz. Ne işimizin ne ilişkilerimizin ne sahip olduğumuzu düşündüğümüz çoğu şeyin. Bu yaptıklarımız tek başına bir anlam ifade etmiyor, bazen çoğu alışveriş merkezlerindeki uğultudan ibaret olan ilişkiler. Günün akşamı, ömrün son baharı hani o bütün hayallerin bir gün emekli olunca diye ertelendiği zamana gelince elimizde kalan çok da birşey olmuyor. Filmi izlerken bunları bir kez daha hissettim. Bir çocuğun yüzünü güldürebiliyorsak, gerçekten zorda kalmış birine el uzatabiliyorsak, kendimiz için istediğimiz iyi şeyleri başka insanlar için de isteyebiliyor ve insanlarla gerçek ilişkiler kurabiliyorsak bu dönem daha anlamlı geçecektir diye düşünüyorum. Farklı, hoş bir filmdi. İzlemek isteyenlere öneririm, hayatta gerçekten neyin önemli ve gerekli olduğu üzerine düşündürten bir film. İyi seyirler…