Hayatın anlamını, bizim için neyin doğru neyin yanlış olduğunu sorguladığımız çokça anlar vardır. Bazen bunu sadece kendimiz yaşarız gibi hissederiz, herkesin tanıdığı birilerinin çıkıp bu bende de var demesi insan olmanın o hafifliğini hissettirir.
Netflixe özel hazırlanmış bu belgeselde iki kadının sohbetini izlemeyi umarak başladım. Ne birini ne diğerini tanıyordum görünürde. Oprah olanı duymuştum ama hicbir videosunu izlemiştim. Diğerini ise tanımıyordum ya da öyle sanıyordum. İlerledikçe aslında diğerinin çokça filmlerini izledigimi farkettim.
Bu kısa videoda bir oyuncunun kendi gerçek hikayesini kaleme alması, kendi içindeki gerçek benliğiyle nasıl tekrardan bir araya geldiği, kendini nasıl bir bütün olarak kabul ettiği vs. şeyler anlatılıyor. Çocukluk, şiddet , fakirlik, Umut, utanç… Bazı duygularin yetişkin yaşamında kılık değiştirerek nasıl kendini gösterdiğini çok güzel anlatıyor. Birkaç yerde terapistim bunu demişti, terapistim bunu göstermişti diyerek o bilirkişiye yaptığı atıflar çocukluktan alamadığı o desteği yetişkin yaşamında kimden aldığının güzel bir göstergesi.
Dediği birşey beni çok etkiledi. Kendi hayatımda ifade edemediklerimi o rollerle ifade ediyordum, söyleyemeğim ne varsa …
Çocukluğumdan beri siyah renkli kadınları çok seviyorum bunu insan ayrımı yapmak için söylemiyorum aksine onların duruşu, duygularını içten ifade edişi, vücutlarının şekli bile bana hep güven verdi. Belki de yaşadıkları onca şeyle nasıl başettiklerini hatırlattı. İzlemek isteyenlere iyi seyirler…