Bazı sanatçıları sevmek ve dinlemek için başka bazı sanatçılarla aynı masada oturmuşlukları, aynı değerleri paylaşmış olmaları yetiyor bazen. Bir türkü var , Aşık Veysel’İn, Mecnunum Leylamı gördüm, diye. O türküyü dinlerken birden başka bir yorum ve sese denk geliyorum. Çok güzel ve farklı bir yorum, sanki farklı bir dilde söylüyor. Başka şarkılarını da dinliyorum, soyadı da biraz farklı acaba diyorum farklı ülkede doğup büyümüş de sonradan mı tanımış bizim ülkemizi, şarkılarımızı. Tabi merak ediyorum ama genelde temizlik yaparken dinlediğim için araştırmıyorum, öyle kalıyor. Farklı bir kadın, farklı bir yorum olarak Tülay German’ ı biliyorum ama gerçekte kimdir, nasıldır, hiç bilmiyorum.
Geçenlerde Mubide bir isim görünce dur bir bakayım dedim. Birileri çok daha önce merak edip çok daha önce onun hayatını filme almış. Belgesel çok güzeldi, izlemek isteyenler için öneririm. Benim en çok hoşuma giden kısmı ise, bir insanın hayatının seyrinin söylediği şarkılara bu kadar yansıması oldu. Küçük yaşta yabancı kültüre ait eğitimler alıp o alanda müzik yeteneğini geliştiren bir sanatçının zamanla kendi özünde olanı keşfettiği ve buna sahip çıktığı, kendine ait olanı bulduğu bir hale evrilişinin hali. İzlerken çok duygulandım bir sanatçı olarak sadece sanatını yapıp geçmemiş, onu bir amaca hizmet için de kullanmış. Yabancı dili kullanışı inanılmaz etkileyiciydi, bununla birlikte Türkçesinin bu kadar düzgün kalması. Uzun yıllar ülkesinden uzak kalmış ama aynı zamanda ülkesi için de birşeyler yapmaya çalışmış. Bir davası olan insanları seviyorum, bu ne ile ilgili olursa olsun, adandıkları bir şey uğruna bütün hayatlarını değiştirenleri. Kimisi, nesi adanmış kalkıp başka ülkeye sığınmış diyebilir, kimse kendi şehrinde peygamber olamaz, diye bir söz var, bazen de yer değiştirip devam etmek gerekir. Neyse olmayan siyasi bilgimle gereksiz biliyormuş ayağına yatmadan , kendi penceremden gördüklerimi yazmak istedim. İnanılmaz bir ses ve yorum. Hiç denk gelmediyseniz bir dinleyin derim. İnsan olarak ve sanatçı olarak detaylı tanımam ise bu belgeselle oldu. Güzel insanmış, güzel şeyler yapmış. Güzel insanlar iyiki var, umut olmaya devam ediyorlar…
Yine güzel bir yazı. Tebrik ederim.