Yılın son gününün son yazısı için oturdum, belli bir yaştan sonra yıl da ay da aynı hızda akıyor sanki. Çok bir anlam ifade etmiyor. Çocukken yüklenen anlamlar yüklenmiyor sanki yeni yıla. Hiçbir şeyi değiştirmeden oturup bir gece eğlenip dilek diliyorsun , hatta nasıl girersen öyle devam edermiş dedikleri için bir hayli çoşkulu olmaya çalışıyorsun, sonra bir bakıyorsun aynı tas aynı hamam. Zaten öyle olması gerekir ama çocuk aklı işte bir umut mucizelere inanıyor. Büyüdükçe, yaşamda istemeyle olma arasındaki planlı niyet ve eylemlerin gücünü fark ettikçe yeni yıldan çok kendini yenilemeye ,değer vermeye başlıyorsun. Yani sen değişirsen yıl değişmese de bir şeyler değişiyor. Sen değişmezsen yılın değişmesinin bir anlamı olmuyor. Hazır değişim ve eylemler üzerine konuşmuşken aklıma bugün okuduğum , Jean de La Fontaine’nin masallar kitabından bir hikaye/masal/ şiir adına ne derseniz o yazı geliyor. Onu ekliyorum:
Çamura Batan Araba
Saman yüklü bir araba
Saplanıp kalmış çamura
Yalnızmış zavallı arabacı
İn cin de yokmuş ortalarda .
Aşağı Brötanya’da
Belalı bir yermiş burası;
Kader oraya yollarmış
Kudurtmak istediği insanları:
Aman bizim yolumuzu düşürmesin!
Biçare köyü neylesin, netsin?
Kızmış, köpürmüş, basmış küfürü
Çukurlara da, atlara da,
Arabaya da, kendisine de.
Sonunda imdadına çağırmış
Dünyanın en zor işlerini
Başarmış olmakla ünlü bir tanrıyı:
- Herakles, demiş , sen yardım et bana
Sen ki koca dünyayı aldın sırtına;
Uzat kolunu, çıkar burdan beni.
Yakarışı biter bitmez adamın
Bir ses gümbürdetmiş gökleri:
Şöyle demiş bir ses:
-Yalnız işten kaçmayanların
Yardımına koşar Herakles.
Bak bakalım nedir arabayı durduran;
Kaldır at tekerleklerden bir kez
Dingili sıkıştıran körolası çamuru
Al şimdi de kazmanı
Kır biraz şu dökülmez taşı
Şu çukuru da doldursan tamam.
Doldurdun mu?
- Evet demiş adam.
- Şimdi yardım etmesi benden,
Al kırbacını, demiş Herakles gökten,
-Aldım, demiş adam ve bir de ne görsün?
Arabası yürüyor tıngır mıngır.
Herakles’e şükürler olsun!
- Ya gördün mü, demiş o zaman tanrının sesi
Atların ne kolay çekti çıkardı seni.
Dünya işleri böyle yürür:
Kendine yardım eden
Tanrıdan da yardım görür.(La Fontaine Masalları, İş Bankası Yayınları)
Bazen kısa bir masal uzunca şeyleri kısaltır. Yeni yılın bize verecekleri bizim ona vereceklerimize bağlı. O yüzden yeni yıldan beklentim kendimden beklediğim ölçüde. Yapabildiklerim ve yapmaya niyetlendiklerim kadar. Tabi bir de ekstra şeyler olabilir, şans diyelim, kader diyelim, mucize diyelim adına . Ama bunlar piyango biletinin talihlisi kadardır tüm biletleri alanlara kıyaslarsak nerdeyse hiçe yakın.
Yeni başlangıçların niyetinize ve çabalarınıza eş değer ölçüde güzel, bereketli, huzurlu, sakin, dingin…. geçmesi dileğiyle…